Herencias da igrexa (parte 4)

Mirade esta noticia, se queredes claro está!.

E agora esta outra.

Eu porque son así de raro e so poido morrer unha vez, que se non fose así "eutanasiábame" como 800 veces so para tocarlles o carallo ós fillos de puta estes. Xa hai que ter os collós ben jrandes para decirlle á xente o que pode ou non facer coa súa vida, como hai que morrer e cantos fillos hai que ter. A min é que me poñen de moi mala hostia, e jódenme o día así de fácil. Voume relaxar que xa está aquí o fin de semán, que para min será dos larjos porque collín o luns libre. O meu amijo Tono ben pasar a semana aquí con nós e tampouco é plan que me pille cabreado. Vou coller un pouco de aire para calmar esta mezcla de odio-ira que me entrou así de súpeto.

- "El Servicio de Asistencia Religiosa Católica formará parte del Comité de Ética y del Equipo Interdisciplinar de cuidados paliativos"

- ¿E por que?

- Porque si, porque a pesar de ter un goberno de esquerdas e de vivir nun estado aconfesional, a igrexa católica aínda manda nas nosas vidas.

- TÓ-CA-TE-O-NA-BO!

¿Que me decides do vídeo seguinte? Andádevos con ollo coas vellas de hoxe en día... aínda que eu apláudolle a esta, que de cabrós arrojantes fillos de puta coma o do coche está o mundo cheo.

Chuzame! chúzame -

Comments (2) »

De honestos e demáis

 
Pensemos, por un intre, que a comunicación verbal (ou escrita) de persoas e grupos estivera marcada, principalmente, pola honestidade. É dicir, que todo o mundo dixera o que realmente pensa.... difícil, eh? Bueno, eu conseguín que algúns persoaxes do panorama mundial me prestaran cinco minutiños do seu preciado tempo e fosen honestos no meu blog. E isto foi o que me soltaron sen cortarse un pelo:

- A miña nai: "Neniño, eu quérote moito, pero tes que saber que non eres o máis juapo do mundo."

- O pai dun amijo meu: "Oes, que dijo eu que xa lle vai sendo hora de facer a súa vida, cajondios con 35 anos e aínda sen casar, na casa metido e jodéndonos a vida sexual á súa nai e máis a min."

- Os pais de Madeleine: "Si, matámola nos mesmos, pero a culpa foi toda súa. A moi desjraciada facíanos a vida imposible: todo o santo día coa Play Station ás envoltas e aínda encima non quería comer as lentexas."

- Unha top-model calquera: "Cada vez que veo esos negritos muertos de hambre por la tele me echo a llorar como una loca. ¿Como hacen para estar tan delgaditos? Que envidia me dan!! Es por eso que invierto en ONG's desas, a ver si así descubro su secreto, jopé!"

- Bill Clinton: "Con Mónica Lewinski paseimo de puta madre. A miña muller facíame dano cos dentes! Eu non sei como carallo se presenta a presidenta do pais se nen sequera saber facer unha boa mamada"

- Pedro Zerolo: "Eu quero ser presidente do Goberno. O país ten que ser dirixido por un maricón e facer de Chueca a sede central. Os heterosexuais, eses dexenerados, non se poderían casar, e so poderían facer un fillo. Despois do primeiro fillo, e se é aborto tamén conta, basectomía que te criou, que con isto non se xoja, que xa somos moitos, carallo! E sería obrigado, por suposto, ter malformacións nas muñecas e dúas vértebras de máis para poder así ter un estilo definido á hora de camiñar."

- Rajoy: "Bueno, a verdade é que me casei porque se non o facía Don Manolo botábame do partido, ou o que sería pior, poñíame a facer fotocopias e cafés. Pero aínda teño os meus contactos, ben pajados para que non se vaian da lenjua... a lenjua mellor que a poñan noutro sitio que sei eu... ai que se me hace el coño pepsicola con sólo pensarlo, jijiji!"

- Aznar: "Impórtame unha merda canta xente está morrendo en Iraq pola nosa culpa... se son moros de merda!! ¿A quen lle importan os moros?. O importante é que eu chejei a ter os meus pes sobre a mesma mesa que Bush e Blair. Xa ves, un merdas coma min de Valladolid codeándose cos xefes xefazos do mundo mundial. Penso que eu merezco o premio Nobel, un Oscar, un Goya e tamén o premio Planeta.... faltaría máis!"

- Un cura calquera: "Mecajondios e en tódolos santos. ¿Pero ti pensas que me creo toda esa merda do señor todopoderoso? Se estou aquí é porque cobras sen traballar, todo o mundo che fai as cousas e poder facer o que che saia do carallo. Aínda que ultimamente hai moita xente que se está dando conta do noso engano e xa estou vendo que nos van a joder o chirinjito. Xa me dirás ti a min que mal lles facemos..."

- O teu compañeiro/a sexual: "¿Pero como que é a primeira vez que che pasa? Home non me fodas!! ¿E para isto me perdo eu o partido do Madrí?"

Chuzame! chúzame -

Comments (3) »

Pan paniscus

Non, por moito que o parezca isto no é unha nova marca de pan de molde. É o que eu quero ser de maior (se chejo aló). É o nome que recibe un tipo de chimpancé, máis comunmente coñecido como bonobo. E, en caso de que eu non cheje a ser maior nunca, decidín que me vou reencarnar nestas cousas con ese nome mezcla entre ministro socialista e transporte público.

Así pois, tras 28 anos (case 29), decidínme a creer na reencarnación, pero soamente se poido elexir a cousa ou animal do que cobrarei forma unha vez morto. Se non é así, pois paso moito de reencarnarme, porque estou sejuro que se son outros os que elixen por min (e serán probablemente os que manexan o cotarro e poseen a maior casa de putas xamáis creada, é dicir a igrexa católica), farían que me reencarnase no pior do pior de todo; nun perezoso, nunha ameba ou, o que sería matarme outra vez despois de morto, nun facha simpatizante do Opus Dei.

Pero se poido elexir, serei un pan paniscus deses. É máis, penso que todos deberíamos ser como estes animaliños, a cousa iría bastante mellor.

O bonobo separouse do seu primo o chimpancé e deixou a un lado o seu carácter máis violento. E unha vida sen violencia pois ten que prestar moito, non tanto como afeitarlle o bijote a Aznar con auja fevendo, coma quen despelexa un pito despois de morto, pero case. Ademáis, o bonobo é máis intelixente que o chimpancé, e iso sería xa a hostia vamos! Eu, reencarnado nun ser non violento e intelixente... o ser perfecto polo que tódalas sojras e sojros matarían.

Pero o mellor de todo, o que máis me justa dos bonobos estes, seres listos a máis non poder, é o seu comportamento, polo que sento pura envexa. Estes pequenos bichos basan o seu comportamento no sexo... apártate Roco Sifredi que veñen os bonobos!! Nada de andar a hostias ou pasar uns dos outros, non, a foder que se acaba o mundo! E así debería ser entre humáns tamén! Se se atopan dous bonobos polo monte adiante, collendo setas ou fumando ás ajachadas, o saúdo a utilizar será unha actividade sexual: xa sexa unha mamadiña, un cunilingus deses ou un rápido mete-e-saca. Non estou de coña, que conste!!

Estes cabronazos utilizan o sexo para todo: como saúdo, para a resolución de conflictos, como reconciliación ou como moeda de cambio por outros favores. Non me dijades que non son espabilados!! E non so iso, senón que ademáis non teñen escrúpulos e dalles o mesmo mexillón que ameixa, nin se fixan no xénero nin na idade dos seus compañeiros sexuais. Soamente se cortan un pouco, sejún os expertos, á hora de manter relacións entre nais e fillos, o que me parece moi lóxico e civilizado (aprende ser humán!!). Machos con machos, hembras con hembras, vamos que nin o mismísimo Calígula nos seus mellores anos. E xa é o máximo a celebración que levan a cabo cando atopan unha nova fonte de comida: orxía que te criou! ¿Imaxinádesvos ós membros da OTAN, da UE ou calquer outra organización celebrando desta maneira a consecución dun acordo común? Pois eu pajaría por velo!!! EStaría moito millor montar unha orxía e non lanzarse bombas nos ollos uns ós outros. Vamos, que eu prefiro correrme ben ajusto que matar millóns de civiles inocentes... lástima que Bush e compañía non pensen o mesmo.

Para saber máis sobre os bonobos estes podedes facer un clic no link da Wikipedia que puxen ó principio desta entrada, e veredes que todo o que dijo non é ninjunha mentira. Eu, mentras tanto, sejirei informándome a ver onde se hai que apuntar para reencarnarse nun bicho destes.

Oxalá todos fóramos "Pan paniscuses" destes, o mundo iría moito millor, andaríamos un pouco máis escocidos pero que carallo!! todo ten un prezo!!!

Chuzame! chúzame -

Comments (3) »

Típicos tópicos 1: falando de… pijos

(Primeiro un apunte moi importante: todo o que escriba na serie de típicos tópicos non é necesariamente un reflexo do que eu penso sobre os distintos grupos sociais dos que falarei, senón máis ben o que a xente soe dicir sobre estes grupos, é dicir típicos tópicos. Os diálogos, por suposto, serán inventados en relación ó tópico). 

Para falar dos pijos voume centrar nesta foto:

Non teño nada en contra dos nenos que aparecen nela, simplemente pensoque me da moito xogo e que representa perfectamente ós pijos de España, polo menos ós novos pijos (se aljún dos que aparece na foto acaba lendo isto, non o tomes a mal, oh, que simplemente é unha entrada máis dun blog máis dun paiaso máis coma min, sen ánimo de ofender e sen ánimo de rirme da xente, que pa iso xa me río antes de min mesmo e prometo rezar tres padresnuestros ou avemarías deses para que me perdoe o señor todopoderoso, vale, tía?) 

Se vos fixades ben na imaxe, os que máis destacan son os dous do centro, con brazo en alto imitando o saludo nazi. Eses son os xeficos da panda, iso está máis que claro, chejarán a ser da falanxe polo menos, por suposto abogados ou presidentes de aljo que os seus pais lles deixen en jracia. O de roxo que está á dereita deles xa se lle ven maneiras, acabará nos castings de Operación Triunfo chorando porque non o colleron a pesar da súa calidade artística (que soamente a súa nai percibe), xa apunta maneiras con ese índice sinalando ó ceo. Ó seu carón está o típico ladilla, a este mázano a hostias tódolos demáis. E el contentísimo, xa vemos na foto como fai a jracia de levantar o puño, en plan socialista, para que os demáis o macen a paos. Acabará como Pedro Jota, querendo ser unha persoa respetada pero acudindo a clubs de sadomaso para recibir a súa de cada día, rodeado de consoladores, coiro e travestis, que se lle justa, pois aló el. A cara que vemos entre o de roxo e o da camisa blanca é unha aparición, de Belmes polo menos. Naide coñece a ese neno, posiblemente o fantasma dun que foi aspirante a pijo e non deu para máis o pobre, acabando apaleado polos seus amijos por non da-la talla. O que se ve no fondo, como estirando a cabeza, tamén vai levar o seu cando os demáis se dean conta. Ese non é pijo, é o típico jracioso do botellón do lado que se acopla para aparecer na foto, e despois monta o follón que acaba nunha batalla campal na plaza do pobo entre pijos fascistas e roxos radicais piolludos. Os dous que están á esquerda de todo son os máis tímidos, pero non os menos pijos. Estes están enamorados, aínda que naide o sabe, e acabarán nas xuventudes homosexuais do PP, berrando contra eles mesmos pero contentísimos de ser maricós e excusando ó seu partido pola  postura homófoba adoptada, como dirán eles, "jo tio, el PP está en contra de los maricones vulgares y pervertidos, no en contra nuestra que somos maricones guays y educados, para eso somos ricos y votamos al PP". Na foto faltan as amijas dos pijos, é dicir as pijas. Nese intre estaban todas no concerto de El canto del Loco, e unha delas pasouse por aquí cando finalizou o "espectáculo". 

Entrevista a unha pija calquera: 

- Hola, benvida ó meu blog. 

- Jo tía, que fuerte, que fuerte! O sea, tía, se me han mojado las bragas y todo, que fuerte!! Estoy que me dan orgasmos de esos en el estómago! Pues estoy muy contenta, super contenta, mega contenta tía, y además estoy muy buena, que me han aceptado en la consulta del doctor privado de mi madre para operarme las tetas, tía! Ya verás tú la próxima vez que Dani, sí tía, el cantante de El canto del Loco, que es el más guapo de todos, tía,  me salude desde el escenario y me vea allí, en mi palco vip, con tres tallas más de tetas, que ya se puede poner la Yola Berrocal esa todo lo tonta que quiera, nena, que a mí a tía buena no me gana. Que a mi esta tía me cae muy mal, nena, que yo soy una concienciada sociala con las clases medias, pero no le voy a dar dinero a la puta esa para que intente estar a mi altura, que se lo pida a su padre, como hago yo, tía. Es como Marigelis y Joselines, tía, que me han regalado un bolso de 80 euros en la fiesta que di en Pachá Ibiza por mi quince cumpleaños, tía. Justo el día en que me hago una mujer de los pies a cabeza y va y me hacen ese feo, tía. Después ya no las invité al yate que tenía en el puerto, of course, el que me dio mi padre por mi cumple del año pasado, por cutres y vulgares, tía. Huala que fuerte, nena! Yo ya les dije, mirar tías, para regalarme esta cutrería de bolso mejor os quedais en casa bebiendo una "sin" y viendo Confianza Ciega y a la desfasada de la Nube esa, jo Nube, tíaaaa! Que eso no se le hace a una amiga, tía. Aún si se hubiesen gastado 80 euros cada una, pues podría hacer una excepción, pero es que fue entre las dos, nenaaa! Que ya hay que ser pobra desgraciada. 

- Bueno, pero eu... 

- ¿Me vas a dejar hablar o que, tía?, que fuerte, siempre interrumpiendo!!. Y el otro día, tía, he hablado con Borja con mi nokia, que le he cambiado la batería y le he puesto una de esas hechas con nitrógeno y magnesio, y ahora puedo enviar 25 eseemeeses por minuto, tía!! Borja me ha dicho que se iba con José Alfredo y con Juancar a la casa de la playa la semana que viene, nenaaaaa, y me han invitado, a mí sola, y como soy buena amiga pues me llevo a la Mariajo, tía, que la pobra lo está pasando mal porque aún no ha superado que no le hayan dado el Grammy latino a Bustamante, nena, que injustos y envidiosos, tía! Y la Mariajo aún es virgen, tía, te lo puedes creer? si ya va a cumplir los 14 tíaaaa!! Por eso me la llevo, que yo ya me he tirado al Borja y al Juancar y sé que son muy cariñosos y sensibilizadores con las nenas vírgenes tía, para desflorarla y tal, como ella se merece, con cuidadito y con besitos, y más ahora que está de bajón, tía! Lo malo es que la semana que viene también hay una concentración en el barrio de Salamanca, el mío de toda la vida,  en contra de zETAp, tía, y jopetas que no me la puedo perder, tía! Que le vamos a llamar de todo al Zapatero ese, y al maricón que tiene en su partido. Jo tía, es que lo de los maricones es muy fuerte!! Que ya les vale, nena, que se drogan y todo, metiéndose cosas malas por la sangre, tía!! Y todos se van con viejos ricos para comprarse las ropas que se compran, que serán maricones pero tienen mucho dinero, tíaaaa! Y claro tía, quieren tener hijos y eso no puede ser, tía, que no es natural, como pretenden que los niños se desarrollen mezclados con la caca, tía?? es que es antinatura de esa.... 

- Bueno, jraciñas, íbache prejuntar polo teu nome pero paso... hai que joderse, falar tanto para non dicir nada... xa lojo pareces o papa, carallo! 

- Y tú en qué idioma hablas, tío?? No sabes que estamos en España y hay que hablar el español, que ya lo dice Rajoy, nene, o es que tú no ves la tele? Se lo voy a decir al Borja y al Juancar y te van a pegar mucho, tía. Vosotros los nacionalistas sois muy malas personas, tía, que hablais así para que no os entendamos, desconsiderados, vulgares y paletos, que sois unos paletos,.... que fuerte estas nacionalistas, tía, nena, bla, bla, bla...

Chuzame! chúzame -

Comments (3) »

Jaque…

Chove sobre mollado.... Outra vez. Aínda hoxe, despois de máis de medio século de vida ás súas espaldas, A. non é capaz de enfrentarse ós seus sentimentos. Os mesmos sentimentos dos que fuxe dende aquela tarde que se atopou co seu mellor amigo, a soas, os dous frente a frente, silencio,... pero escampou.

Para A. nunca foi doado, pero dunha forma ou doutra sempre conseguiu o que se propuxo; deixar a un lado a súa conciencia, o seu salvaxismo oculto, a súa imaxinación, e crear unha familia: casarse e ter fillos, como sempre dicía a súa avoa.

Ó longo da súa vida sempre se mollou, sempre chovía cando a súa mente cobraba vida e dispoñía como a ela realmente lle gustaba. Pero ó final, sempre escampaba.

A. sofre demasiado as choivas que veñen e van. Sabe que nunca poderá desfacerse delas... e sabe tamén que, aló no fondo da súa alma, non quere perdelas, forman parte da súa vida, da súa personalidade... é o que lle axuda a fuxir da realidade, e pensar por uns intres "que pasaría se...?".

A. nunca probou a mollarse por completo, sempre esperou a que escampase para así seguir construindo o seu camiño, e, resgardado baixo aquelas acolledoras galerías, facer coma se a choiva fose invisible.

Déixate levar A., camiña baixo a choiva e deixate levar. Ó final dese día, cando chegue, xa na túa casa collerás unha toalla e secaras todo o teu corpo satisfeito, mirando á choiva que tanto medo che poñía, sentíndote relaxado, aliviado, como novo,...

Non esperes a que escampe A., e da o mate, te-lo moi doado.

Chuzame! chúzame -

Comments (6) »

El Tiempo en Amsterdam Airport Schiphol - Predicción a 7 días y condiciones actuales.
relojes web gratis