Relixion? non, gracias, prefiro pensar

"Un cáncer puede ser desde tímido y aburrido hasta brillante y famoso"

 Pois dijo eu que malo será que ninguén se sinta representado entre o inmenso abanico de adxetivos calificativos enmarcados entre os citados nesta fantástica frase. Eu son cáncer e persoalmente non me interesa para nada o tema dos horóscopos e os signos zodiacais, os seus cruces de compatibilidades, a relació nentre a posición da lúa ou de Marte e o estado de ánimo, ou se un canjrexo se leva mellor cun carneiro, cun peixe ou cunha balanza.... (?????)

Pero, con todo o meu respeto, sinto unha curiosidade enorme polas persoas que basan as súas relacións persoais, a súa interacción co resto da sociedade na astroloxía. Se algúns creen en deus e compórtanse en base ó dictado pola igrexa, por exemplo, pois por que outros non poden face-lo mesmo en base ós astros? Unha opción máis.

A min cóstame un pouco imaxinarme o meu estado de ánimo dependendo da posición da lúa, ou se Marte interfire con Xúpiter provocando un tsunami de negativismo na miña existencia, porque Xúpiter sería para min o que o poder é para a igrexa, é dicir o que lle da sentido á miña vida.

O que si xa me parece de coña é que te rexeiten debido ó teu signo zodiacal, xa non cheja que te discriminen por maricón, por nejro, por chino, ou por jordo, agora hasta por nacer nunha fecha que ti nin sequera escolliches. Explícome. Ás veces dame por coñecer xente por internet e chatear un pouco. O 90% das veces non pasa do puro xogo que é o chatear, protexido por unha pantalla e un teclado (moi típico en persoas inseguras ou acomplexadas, que despois á hora da verdade cájanse pola pata pa'baixo). Pero o 10% restante son xente que merece a pena coñecer, ben sexa para tomar un café, para dar un paseo ou para botar un polvo, falando claro. Hai uns días topeime cunha destas persoas que merecen a pena, ou iso parecía. "Falamos" durante uns días, un par de semáns tal vez. Ó final ata tíñamos amañada unha "media-cita" (media-cita é cando non está claro o obxetivo da mesma) para tomar un café e a ver o que pasaba. Pero xusto o día antes, mentras discutíamos o lugar do encontro, soltoume a prejuntiña de marras:

- E ti de que signo eres?

- Pois Cáncer, do 29 de Xuño.

- Mmmmm... Cáncer con descendente Xéminis. Mal asunto.

- (Ahí xa me acojonou) Que queres dicir?

- Pois que non me convence moito iso. Eu son Capricornio e iso quere dicir que teu signo causaría un choque astral que podería danar a miña estabilidade emocional.

- Pero eu teño amijos Capricornio e non temos problema ninjún!

- Xa, pero cos teus amijos non tes relación sexuais, non si?

- Home, non con todos pero con aljunhos si.

- É o mesmo, non podemos coñecernos en persoa. Eu busco aljún Capricornio, Aries ou Virgo, que son os compatibles conmijo.

- E total pa botar un polvo.....? (Aquí fun un pouco brutiño, ben o sei, pero as cousas clariñas, carallo)

Aquí empezou unha discusión estúpida (como todas as levadas a cabo en internet) sobre sexo, astros, ratas, cabras e coellos (que por certo, no horóscopo chino son un coello... xa mo parecía a min!) que non vou reproducir aquí porque aínda teño un pouco de vergoña... por moi pouca que sexa.

Por certo, según algunha páxina sobre este tema (non me parei moito a buscar, a verdade, foi a primeira que atopei), eu, como Cáncer, levaríame estupendamente cos Acuario, Piscis, Tauro, Virgo e o mesmo Cáncer... así que xa sabedes.... 

Hai xente que se aburre moito, mellor lle era coller un libro e intentar leelo.

chuzame

Como ese tiburón desdentado que de repente vese rodeado por un feixe de pirañas máis famentas que de costume.

Como unha araña macho perseguida e acosada por un grupiño de amijas da Viuda Negra que horas antes fecundara e da que, milagrosamente, conseguira escapar.

Como un buitre coas alas magulladas so capaz de dar chimpos, contando os minutos que faltan para convertirse na seguinte peza de carroña que servirá de alimento para os membros da súa mesma especie.

Así debe de sentirse Mariano "eso no me cabe!" Rajoy nestes días. E moito pior que se sentirá!. Agora que o Lara ese decidiu darse de baixa do seu partido  parece que todo o mundo ten vía libre para decir o que lle pete, coa única intención de derrocar ó seu lider. Incluso o enano cabrón do bijote, quen a jolpe de dedo máxico situou a Rajoy no máis alto anos atrás, está agora apuntando noutra dirección, sinalando á súa seguinte marioneta... será Esperanza "que nivelazo tengo" Aguirre ou polo contrario María "camionera" San Gil? Xa se verá.

O caso é que todo o mundo se está cebando co pobre do Mariano. E os que non se ceban, como Gallardón, pois son os típicos lamecús que esperan o momento idóneo para deixar caer o brazo na espalda do emperador a modo de puñalada e ocupar así o tan ansiado trono. O que non entendo moi ben é o interés de Don Manuel "non usedes condón" Fraga en defender a Rajoy. Supoño que será por ser os dous galegos (por desjracia) e, a pesar do sangue puro e libre característico dos bos patriotas que corre polas súas venas, aínda lles queda aljo de galeguidade (posiblemente camuflada en forma de hemorroide) que fai que se defendan mutuamente. Pobriños.

E a min que o "home" xa me está dando pena e todo. Pois si, como o leedes, aínda que pareza raro e utópico, Rajoy dame pena. Xa sabedes de sobra que a miña empatía xógame ás veces malas pasadas, como é o caso. Sempre sentín pena polo parrulo feo, pola típica ovella nejra, pola nena gordiña e con gafas da que todos se mofaban, polo neno que sempre levaba a mesma roupa á escola e soamente por iso recibía a súa ración diaria de hostias e insultos varios,... incluso chorei aquela vez que soñei que lle metían catro tiros a un tal Rouco... bueno, isto último é mentira, non chorei!!

Pero Rajoy... él dame pena. Mellor lle era dimitir e deixar esa casa de putas e carroñeiros que é o PP. Aínda que ben pensado e por moita pena que me de o homiño, sabemos de sobra que cada un ten o que se merece, que a cada porco lle chega o seu San Martiño, que o que sembra ventos recolle tempestades e que o que come demasiados nabos acaba atrajantándose.

Así pois, Mariano, recuperando unhas famosas palabras que tanto furor causaron no seu momento, dende o meu humilde e antirelixioso espacio eu digo... jódete, Mariano, JÓDETE!

chuzame

Pois é a primeira vez que me chega unha cousa destas ó meu blog. O "culpable" é Jon Kepa que me invita a facer o seguinte:

• Postear unha imaxe ou facer/tomar/crear unha propia que capture o que máis TE APASIONE que sexa aprendido.
• Darlle á imaxe un breve título
• Titular o post “Meme: Passion Quilt”
• Enlazar esta entrada
• Incluir enlaces a 5 ou máis maestros ou persoas que transmiten coñecemento.

E aquí vai a miña:

"Las manos hacia arriba, las manos hacia abajo y como los gorilas... uh, uh, uh!!"

* Aqui deberia de ir unha foto na que aparecen curas e membros do exercito levantando a man dereita apuntando cara o ceo, pero gracias a esta merda de servidor xa non poido nen sequera ponher fotos, videos,... nadinha! Agora estou no traballo e tampouco poido ponher acentos... Rouco deixame en paz xaaaaaa!

Pois iso, que o que me gustaría que fose aprendido e recordado de vez en cando é que a disciplina e os ideais levados a extremos son perxudiciais para a paz e a convivencia do ser humán. E a relixión e o exército son, dende o meu punto de vista, claros exemplos de radicalismo ideolóxico que delimita claramente a liberdade de expresión tanto de persoas como de grupos sociais. E claro está que isto debería ser ensinado xeneración tras xeneración... senón xa se ve o que pasa con nenos malcriados, xa temos exemplos de sobra: Rouco Varela, Jimenez Losantos, Aznar, Bush, Fidel Castro, ... e un largo etc...

Gostaríame ver as fotos que elixen os seguintes amigos (claro está que se non apetece ou un non gusta de estas cousas, pois non me vou enfadar... ó millor mándovos un mal de ollo dende a distancia... pero enfadarme, nunca!):

Mar e Lúa

Ninsesabe

Zeltia

Tono7

Dagolada

chuzame

"Están llamando, están llamando a tu celulaaaaaaaaaar" brrrr, brrrr, brrrrr (vibrador... do móvil, enténdese!)

Merda, o móvil! Sempre me pasa o mesmo e no pior momento o aparatiño este decide tocarme o carallo. Aljún día farei como o Brad Pitt na película aquela e collerei unha bolsiña cun par de calzoncillos limpos e ireime para o Tibet, a ver se xa de paso poño un pouco de orde por alí, que hai que ver como se poñen os monxes estes e total porque un dictador fillo de puta lles faja a vida imposible... E é que a xente xa se queixa por todo hoxe en día.

- "Diga?"- dixen eu contestando máis desjanado que unha operadora do sercicio de atención ó cliente de telefónica.

- "Pablo?... coño, por fin!"

- "Non me fodas oh!!!!"- aquela voz era moi familiar, e non me producía orjasmos precisamente.

- "Home, xa che dixen a última vez que non eras o meu tipo, así que non insistas"

- "Pero como é que tes o meu número do móvil?"

- "Non sexas inocente. Por ter teño ata o teu ADN e todo o que eu queira. Pero isto de chamarte ó móvil sáeme moito máis barato que as aparicións estelares ás que vos teño tan mal acostumados"

- "Bueno, polo menos non teño que verche a cara"- respondín eu ó mesmo tempo que me deixaba caer no sofá resignado e cabreado porque o Rouco estábame a tocar os collós de novo.

- "Oes, xa todo o mundo sabe o feo que son. Non é necesario que mo repitas cada vez que falamos. Ademáis, non te chamo para iso."

- "E que é o que queres esta vez? Porque xa sabes de sobra que prefiro ir ó inferno antes que ter nada que ver con vós"

- "Pois que actualices o blog, que xa está ben, non? Non é que me juste o teu blog, pero dasnos publicidade e xa sabes o dito "Que falen de ti, ben ou mal pero que falen de ti"

- "Vaia, o que me faltaba"

- "Ademáis, déronche dous premios e ti nen sequera reaccionaches"

- "Ison non é cousa túa, non me toques o nabo. Xa ajradecín tanto a D'agolada como Jon Kepa os seus premios"

- "Aínda así tes que ser máis educado e xeneroso cos demáis"

- "Oes, estouche dicindo que non me toques o nabo. Mira quen fala de xenerosidade. Sóache de aljo o nome de Magdalena Rouco Hernández? Porque ela podería falar da túa xenerosidade durante anos. Ti que tanto falas da familia e que tanto defendes o modelo de familia cristiana... xa hai que ser hipócrita Rouquiño!!"

- "Non sexas demagogo. Esa muler está tola, e xa deixou de ser a miña sobriña hai tempo. Por que me ía eu a preocupar por ela se é pobre? Que gaño eu?"

- "Será iso entón. Sempre pensei que non vos interesa acabar coa pobreza no mundo porque é a vosa principal fonte de ingresos. Aproveitádesvos moito da pobreza e da incultura da xente. Vaille tocar o nabo a outro"

- "Ti que saberás se eres un descarrilado, ignorante e radical. E para xa de utilizar a palabra nabo, parece que estás obsesionado"

- "Prefiro estar obsesionado con aljo que sei que existe, que vexo cada día e co que non fajo nengún tipo de nejocio (por agora, todo se andará)"

- "Xa vexo. Eres un porco pervertido que intenta convencer á xente para que se afasten do camiño de asfalto e ben feitiño marcado polo noso señor e vaian por camiños de barro cheos de orxías, violencia e rebeldía. Estarás contento!"

- "E ben orjulloso que me sinto de ser así. Polo menos non fajo mal a naide, e non roubo e non minto. Mira, vouche propoñer aljo"

- "Ilumíname!"

- "Enterácheste da igrexa que apareceu nun pantano en Barcelona debido á sequía?"

- "Si, outra obra do noso señor todopoderoso"

- "O que ti dijas! Por que non colles a todo o teu rebaño e instaládevos alí, meditando, depilándovos as injles ou facéndovos a pedicura uns ós outros? E mentras, tódolos demáis rezaremos, aínda que nos coste un mundo, para que o pantano se encha de novo e vos leve dunha vez por todas ó voso ceo tan alabado e desexado"

- "Aínda tes mala hostia, oh!"

- "Eu? Pois depende como o mires. Pero escoita, así para acabar vouche poñer un vídeo no que aparecen moitas persoas lixeiras de roupa e con pensamentos impuros, guiados por unha música inventada polo diaño. Aínda que creo que non te sorprenderá... a saber o que tes ti no disco duro do teu ordenador. Millor prefiro non saber... deixade en paz ós nenos, carallo!!!!!!!!"

- "Pi....... pi....... pi..... pi.... pi...."

- "A mamala nazi fillo de puta!, e disfruta un pouco da vida, amarjado!"

Hola a todos de novo!!! 

chuzame

Mirade esta noticia, se queredes claro está!.

E agora esta outra.

Eu porque son así de raro e so poido morrer unha vez, que se non fose así "eutanasiábame" como 800 veces so para tocarlles o carallo ós fillos de puta estes. Xa hai que ter os collós ben jrandes para decirlle á xente o que pode ou non facer coa súa vida, como hai que morrer e cantos fillos hai que ter. A min é que me poñen de moi mala hostia, e jódenme o día así de fácil. Voume relaxar que xa está aquí o fin de semán, que para min será dos larjos porque collín o luns libre. O meu amijo Tono ben pasar a semana aquí con nós e tampouco é plan que me pille cabreado. Vou coller un pouco de aire para calmar esta mezcla de odio-ira que me entrou así de súpeto.

- "El Servicio de Asistencia Religiosa Católica formará parte del Comité de Ética y del Equipo Interdisciplinar de cuidados paliativos"

- ¿E por que?

- Porque si, porque a pesar de ter un goberno de esquerdas e de vivir nun estado aconfesional, a igrexa católica aínda manda nas nosas vidas.

- TÓ-CA-TE-O-NA-BO!

¿Que me decides do vídeo seguinte? Andádevos con ollo coas vellas de hoxe en día... aínda que eu apláudolle a esta, que de cabrós arrojantes fillos de puta coma o do coche está o mundo cheo.

chuzame