Relixion? non, gracias, prefiro pensar

"Están llamando, están llamando a tu celulaaaaaaaaaar" brrrr, brrrr, brrrrr (vibrador... do móvil, enténdese!)

Merda, o móvil! Sempre me pasa o mesmo e no pior momento o aparatiño este decide tocarme o carallo. Aljún día farei como o Brad Pitt na película aquela e collerei unha bolsiña cun par de calzoncillos limpos e ireime para o Tibet, a ver se xa de paso poño un pouco de orde por alí, que hai que ver como se poñen os monxes estes e total porque un dictador fillo de puta lles faja a vida imposible... E é que a xente xa se queixa por todo hoxe en día.

- "Diga?"- dixen eu contestando máis desjanado que unha operadora do sercicio de atención ó cliente de telefónica.

- "Pablo?... coño, por fin!"

- "Non me fodas oh!!!!"- aquela voz era moi familiar, e non me producía orjasmos precisamente.

- "Home, xa che dixen a última vez que non eras o meu tipo, así que non insistas"

- "Pero como é que tes o meu número do móvil?"

- "Non sexas inocente. Por ter teño ata o teu ADN e todo o que eu queira. Pero isto de chamarte ó móvil sáeme moito máis barato que as aparicións estelares ás que vos teño tan mal acostumados"

- "Bueno, polo menos non teño que verche a cara"- respondín eu ó mesmo tempo que me deixaba caer no sofá resignado e cabreado porque o Rouco estábame a tocar os collós de novo.

- "Oes, xa todo o mundo sabe o feo que son. Non é necesario que mo repitas cada vez que falamos. Ademáis, non te chamo para iso."

- "E que é o que queres esta vez? Porque xa sabes de sobra que prefiro ir ó inferno antes que ter nada que ver con vós"

- "Pois que actualices o blog, que xa está ben, non? Non é que me juste o teu blog, pero dasnos publicidade e xa sabes o dito "Que falen de ti, ben ou mal pero que falen de ti"

- "Vaia, o que me faltaba"

- "Ademáis, déronche dous premios e ti nen sequera reaccionaches"

- "Ison non é cousa túa, non me toques o nabo. Xa ajradecín tanto a D'agolada como Jon Kepa os seus premios"

- "Aínda así tes que ser máis educado e xeneroso cos demáis"

- "Oes, estouche dicindo que non me toques o nabo. Mira quen fala de xenerosidade. Sóache de aljo o nome de Magdalena Rouco Hernández? Porque ela podería falar da túa xenerosidade durante anos. Ti que tanto falas da familia e que tanto defendes o modelo de familia cristiana... xa hai que ser hipócrita Rouquiño!!"

- "Non sexas demagogo. Esa muler está tola, e xa deixou de ser a miña sobriña hai tempo. Por que me ía eu a preocupar por ela se é pobre? Que gaño eu?"

- "Será iso entón. Sempre pensei que non vos interesa acabar coa pobreza no mundo porque é a vosa principal fonte de ingresos. Aproveitádesvos moito da pobreza e da incultura da xente. Vaille tocar o nabo a outro"

- "Ti que saberás se eres un descarrilado, ignorante e radical. E para xa de utilizar a palabra nabo, parece que estás obsesionado"

- "Prefiro estar obsesionado con aljo que sei que existe, que vexo cada día e co que non fajo nengún tipo de nejocio (por agora, todo se andará)"

- "Xa vexo. Eres un porco pervertido que intenta convencer á xente para que se afasten do camiño de asfalto e ben feitiño marcado polo noso señor e vaian por camiños de barro cheos de orxías, violencia e rebeldía. Estarás contento!"

- "E ben orjulloso que me sinto de ser así. Polo menos non fajo mal a naide, e non roubo e non minto. Mira, vouche propoñer aljo"

- "Ilumíname!"

- "Enterácheste da igrexa que apareceu nun pantano en Barcelona debido á sequía?"

- "Si, outra obra do noso señor todopoderoso"

- "O que ti dijas! Por que non colles a todo o teu rebaño e instaládevos alí, meditando, depilándovos as injles ou facéndovos a pedicura uns ós outros? E mentras, tódolos demáis rezaremos, aínda que nos coste un mundo, para que o pantano se encha de novo e vos leve dunha vez por todas ó voso ceo tan alabado e desexado"

- "Aínda tes mala hostia, oh!"

- "Eu? Pois depende como o mires. Pero escoita, así para acabar vouche poñer un vídeo no que aparecen moitas persoas lixeiras de roupa e con pensamentos impuros, guiados por unha música inventada polo diaño. Aínda que creo que non te sorprenderá... a saber o que tes ti no disco duro do teu ordenador. Millor prefiro non saber... deixade en paz ós nenos, carallo!!!!!!!!"

- "Pi....... pi....... pi..... pi.... pi...."

- "A mamala nazi fillo de puta!, e disfruta un pouco da vida, amarjado!"

Hola a todos de novo!!! 

chuzame

Mirade esta noticia, se queredes claro está!.

E agora esta outra.

Eu porque son así de raro e so poido morrer unha vez, que se non fose así "eutanasiábame" como 800 veces so para tocarlles o carallo ós fillos de puta estes. Xa hai que ter os collós ben jrandes para decirlle á xente o que pode ou non facer coa súa vida, como hai que morrer e cantos fillos hai que ter. A min é que me poñen de moi mala hostia, e jódenme o día así de fácil. Voume relaxar que xa está aquí o fin de semán, que para min será dos larjos porque collín o luns libre. O meu amijo Tono ben pasar a semana aquí con nós e tampouco é plan que me pille cabreado. Vou coller un pouco de aire para calmar esta mezcla de odio-ira que me entrou así de súpeto.

- "El Servicio de Asistencia Religiosa Católica formará parte del Comité de Ética y del Equipo Interdisciplinar de cuidados paliativos"

- ¿E por que?

- Porque si, porque a pesar de ter un goberno de esquerdas e de vivir nun estado aconfesional, a igrexa católica aínda manda nas nosas vidas.

- TÓ-CA-TE-O-NA-BO!

¿Que me decides do vídeo seguinte? Andádevos con ollo coas vellas de hoxe en día... aínda que eu apláudolle a esta, que de cabrós arrojantes fillos de puta coma o do coche está o mundo cheo.

chuzame

Estaba eu na cama, disfrutando daquel peito que me volvía tolo e que me guiaba ó orjasmo supremo cando de repente, sen previo aviso, a habitación cubríase cun fume branco acompañado por unha musiquiña de órgano de igrexa vella. Ó mesmo tempo podía distinguir unha sombra que descendía lentamente mentras a habitación se ía convertindo nunha especie de altar dourado cheo de velas e pequenas figuriñas de madeira. A miña cama quedabame xa moi lonxe e apenas podía distinguir aquela silueta provocadora con cara de "a igrexa ata na sopa... fillos de puta!", que estaba a ser engullida polo espesor do dichoso fume branco, que xa dito sexa de paso cheiraba a vello que botaba para atrás.

Cando os meus ollos se afixeron á nova situación, non me faltou tempo para coller papel e boli e acomodarme naquela vella cadeira situada nun curruncho, xusto no lugar perfecto para non perder detalle. Tiña ante os meus ollos ó todopoderoso Rouco Varela, e eu non ía deixar escapar a oportunidade de facerlle unhas preguntas:

-Eu: Istooooo.... é vostede moito máis feo en persoa.

- R.V.: Xa, bueno, non pretenderás que tendo a cara de Brad Pitt ou George Clooney asuste á xente do mesmo modo que o fago coa miña cara. Cada un ten as súas ferramentas de traballo.

- Eu: Bueno, visto así... A todo isto, que carallo fai na miña habitación?

- R.V.: Veño a facerche un lavado de cerebro.

- Eu: Joder, non vos chejou con facerllo á miña avoa?

- R.V.: Os vellos xa non van durar moito, e ela ten 84 anos. Agora hai que ir a polos máis novos.

- Eu: Refírese obxetando contra "Educación para la ciudadanía" ou máis ben fodendo nenos?

- R.V.: Bueno, esas son outras vías de captación. A ti ofrézoche a salvación eterna.

- Eu: ¿Por que a min?

- R.V.: Porque eres rubio, ollos azuis,...

- Eu: Para o carro! Prefiro meter o nabo nunha caixa chea de ortijas antes que rozarlle un pelo a vostede.

- R.V.: Non vou por ahí, oh! Que ti xa eres moi vello para o meu justo.

- Eu: ......

- R.V.: Ti eres bon mozo, e no fondo queres o perdón divino.

- Eu: ¿Refíreste ó mesmo perdón divino que aplicades con pederastas, fascistas e demás fauna semellante?

- R.V.: Si, ese mesmo.

- Eu: Pois eu paso, non o quero.

- R.V.: Tamén che poido ofrecer un posto no rectorado da universidade de Navarra e unha familia postiza libre de pecado coa que encubrir a túa verdadeira vida.

- Eu: E tamén un saco de cartos, supoño.

- R.V.: Pois claro, todo o que queiras.

- Eu: ¿Pero non se supón que enriquecerse sen límites a expensas de bens comúns é un dos novos pecados capitais?

- R.V.: ¿Pero ti es parvo, neno? Xa sabes que nosoutros somos a palabra de deus e tamén nosoutros decidimos quen está libre de pecado e quen non.

- Eu: Iso xa mo imaxinaba eu, por iso rexeito a túa oferta, prefiro antes arder no inferno.

- R.V.: Pois alí irás, xunto con tódolos roxos de merda deste pais tan antidemocrático. E tamén alí atoparaste cos catro roxos ateos que leen o teu blogue.

- Eu: Polo menos poderei seguir co blogue...

- R.V.: Xa vexo que eres imposible e además estasme tocando o carallo. Déixote, pero non quedas libre de pecado. E que seipas que o pixama que levas está pasado de moda e non che peja nadiña coas túas zapatillas.

- Eu: Hala, que vaia ben!

- R.V.: Ah, case me olvidaba. Son 10.000 euros, podes pajar con tarxeta (tes desconto se é de Banesto) ou ben a plazos cun 25% de intereses, que por suposto irán destinados a algunhas das miles de misións que temos repartidas polo mundo adiante, que nos serven para encher as nosas arcas, istooo.... para axudar ós máis necesitados.

- Eu: Pero bueno, aínda encima teño que pajarche?

- R.V.: E lojo! Pensas que amiña aparición estelar é jratis ou que?

- EU: Vosoutros non parades de timar á xente incluso nos soños, macho.

- R.V.: Amigo, o te aclimatas o te aclimueres.

- Eu: Amén!!

chuzame

 Xa vou vendo un pouco a luz ó final do túnel, aínda que non sen problemas. Aínda estou na casa, e aínda non poido calzarme nen sequera un calcetín, pero a cousa vai a millor. O sábado pasado tiven unha pequena infección a ferida. Bueno, non foi exactamente pequena, xa que tiven que volver ó hospital a que lle botaran unha ollada. Xa sabedes que me fixeran un furado no trozo de uña que me quedou san. Pois esta vez, como primeiro paso para curar a infección, metéronme unha agulliña por ese furado e estiveron remexendo un bo rato ata sacar toda a merda que tiña alí acumulada. Outro saco de lájrimas. O segundo paso para curar a infección é darlle unha boa limpeza e cuidar ben a ferida. E niso estou. Se todo vai ben, o luns que ven serei capaz de poñer algún calzado e así recuperar a miña vida, que xa estou ata os collós de estar na casa.

Polo menos, este parón momentáneo na miña vida colleume en época de eleccións e ando todo o día coa radio (cadena Ser, of course) posta para seguir a actualidade electoral en España. Xa, un pouco masoca si que son, pero eche o que hai. Que si eu prometo isto, que si os outros menten coma putas, que si ti dixeches "digo" e agora dis "diego",... a mesma merda de sempre, e aínda encima este ano cos mesmos protagonistas que hai catro anos, coa diferencia dos dous debates que houbo este ano. Debates totalmente estúpidos, ó meu parecer e que sacan a relucir o dualismo característico español: ou é blanco ou nejro, ou eres do Madrid ou do Barça, ou católico ou ateo, ou roxo ou facha, ou viño ou cervexa, ou votas ó PSOE ou votas ó PP,... pois merda!! porque eu voto IU. E claro, non son o único, aínda que poida parecer que si. Ah, pero claro, os de IU xa tiveron o seu debate a 7! no que non se entendeu unha merda!  E isto é democracia???

A misma democracia que usan os obispos para elexir ó seu xefe xefazo. Como se non soubéramos todos xa que na Conferencia Episcopal está todo moi ben planeado e moi ben amañado, preparados para facer o que sexa necesario dependendo dos ventos políticos que mandan no país. Non  che son tontos eses e saben de sobra que o PP non vai gobernar, polo menos nos vindeiros catro anos (e esperemos que nos vindeiros catro séculos tampouco), polo que o fillo de puta Rouco Varela (por que será que os fillos de puta máis jrandes da historia española son todos galegos... Franco, Fraga, Rouco Varela, Rajoy?) sale de novo elexido xefe desta panda, para dar caña ós roxos de merda. Aquí unha foto do fillo de puta para que teñades pesadelos.

Eu xa votei, antes que vosoutros por suposto. Agora mesmo o meu voto estará esperando nalgún recuncho da oficina de correos da Coruña, esperando a ser aberto para darlle un empuxonciño ó Llamazares, a ver se sube un pouquiño. Eu espero que a participación sexa elevada, así que espero tamén que vaiades todos a votar o domingo que ven.

E se non tes pensado votar... pois polo menos salta!!

chuzame

De ignorancia está o mundo cheo e non queda outra que aprender a vivir con ela. O que non debemos permitir é que dita ignorancia sexa usada por certos sectores, coma por exemplo cargos públicos, coma quen está sentado no seu sofá e fai e desfai ó seu gusto.

Alégrome moitísimo ó ler a noticia que publica hoxe "El País".

Fernando Ferrín Calamita foi apartado temporalmente do seu posto de traballo (xuíz nada menos) por levar as súas creenzas ó xulgado obstaculizando así un proceso totalmente legal. O caso é que este "home" non estaba pola labor de aceptar o proceso de adopción que unha parella de lesbianas estaba reclamando, proceso que é completamente legal e que en condicións normal non leva máis dun mes arranxalo. Sen embargo, gracias a este fillo de puta, as mulleriñas estas tiveron que esperar nada menos que dous anos, non se sabe ben se polo pensamento conservador do espabilado ou polo seu alto nivel de virus relixioso atopado no seu sangue.

Xa estamos outra vez dando preferencia ós intereses individuais sobre os intereses colectivos, ás leis da secta á que un pertence sobre as leis de todo un país supostamente democrático, constitucional e aconfesional (aínda que a estes relixioso, estas palabras debenlles soar a chino polo menos).

Así pois, a parella de mulleres conseguiu a inhabilitación deste xuíz por medio dunha querella admitida a trámite o pasado día 5, despois de dous anos loitando polos seus dereitos agotando tódolos recursos legais ó seu alcance.

O tal Fernando deféndese como é típico na mentalidade desta xente: "una víctima de una campaña de hostigamiento, acoso y derribo". Claaaaaaro, animaliño, se vosoutros sodes sempre as víctimas. Fernandito negou a custodia dos fillos a unha muller que vivía coa súa compañeira sentimental (moza, parella ou como carallo a queirades identificar) alegando que a condición homosexual perxudica ós fillos, afirmando que o ambiente homosexual aumenta sensiblemente o risco de que os fillos tamén sexan homosexuais. Entonces, seguindo esa regla de tres, espero que alguén tan espábilado como este persoaxe poida explicarme como carallo é posible que dunha parella heterosexual, home e muller, que da ós seus fillos o ambiente idóneo para ser criados, pode sair un fillo/a homosexual (porque digo eu que dalgún sitio salirán, ou)? Supoño eu, que non son relixioso e polo tanto son un ignorante para eles, que aquí falaríamos de enfermidade innata e no suposto das mulleriñas, de vicio adquirido...

Cambiando un pouquiño de tema, sempre fun partidario da queima de igrexas, aínda que nunca o fixen (non por que me faltasen as gañas, senón porque non me considero unha persoa violenta e aínda me queda algún pouquiño de respeto incluso por aqueles que non me respetan a mín). Aquí, ós holandeses, ocorríuselles unha cousa parecida, aínda que non tan violenta. Decidiron poñer un mínimo de persoas captadas pola secta necesarias para manter a igrexa aberta. Se non chegan a este número mínimo, as igrexas pasan a ser centros sociais para uso público, xa que resulta moi caro manter estos edificios tan grandes para que vaian catro persoas a comerlle o nabo ó cura (perdóame abueliña, que sei que ti eres unha delas).

Así pois, xa hai unha lista de 500 igrexas preparadas para ser "queimadas". Teño a esperanza de que pase o mesmo en España, que polo menos, xa que queimalas é un pouco salvaxe, as igrexas pasen a ser centros sociais sen sengún tipo de pensamento ou doctrina coa que comerlle o coco ás persoas que nalgún momento das súas vidas necesitan unha axudiña extra. Isto dame pé para falar das tácticas de captación da igrexia, aproveitándose de persoas enfermas, incultas, deprimidas, impotentes,... pero isto será na cuarta entrega, FILLOS DE PUTA!

Este vídeo non o poño pola música, máis ben chámame a atención o nejrico... vaia nacho! Unha vez soñei que era campeón olímpico na modadilade de "suelo" de ximnasia artística, e a verdade é que me quedo flipado (e cunha envidia doente) cada vez que vexo algo así.

chuzame