Relixion? non, gracias, prefiro pensar

A min é que me da o mesmo que unha "jebichada" que un musical do máis triste e dramático. Jústame todo tipo de música, menos a copla e o flamenco (iso da Isabel Pantoja e todas as suas amijiñas como que me tira un pouquiño para atrás, recórdanme demasiado a esa españa profunda e cañí que lle din aljúns), e para mostra o seguinte:

Na miña opinión, a millor canción de rock española de tódolos tempos, a partir do minuto 3.26.... en fin, iso é tocar a jitarra e o resto de jitarristas son simplemente aprendices

E no outro extremo, o último musical que fun a ver aquí en Amsterdam, esta é a versión injlesa. Xa vos justaría a moitos brincar como brincan os nachos estos, eu quedeime bastante abraiado, porque ó mesmo tempo que dan esos chimpos cantan!! Se lle tedes un poco de cariño ás vosas ingles, non o intentedes na casa

Sede bos!!

chuzame

     Roubeille esta imaxe ó meu amigo Tono

Poucas palabras teño ante esta noticia. A verdade é que agora temos que andar con moito cuidadiño, cuidar o que dicimos e sobre quen o dicimos. Parece que definitivamente, a palabra transición queda reducida simplemente a o nome que lle puxeron a esa etapa que transcurre dende o fin da dictadura ata.... a seguinte dictadura?? Non che sei, pero isto é a sensación que da ás veces. Xa empezamos outra vez con "isto non se pode facer" ou "isto non se pode dicir". E así seguiremos ata que a algún se lle crucen os cables e monte un lio de carallo.

Persoalmente creo que a caricatura da revista "El Jueves" é bastante forte, pero a cousa é que levan facendo ese tipo de caricaturas dende hai xa 30 anos. Todo o mundo sabe a ideoloxía desta revista, non é amiga da relixión nen da monarquía, e polo tanto, amparada na liberdade de expresión, pode demostrar os seus ideais a través de dita publicación. Estamos nun momento no que o sentido do humor está desaparecendo, e xa non somos capaces de rirnos nen de nosoutros mesmos. Eu, sinceramente, creo que incluso a familia real non se tomou isto tan en serio, estou por apostar que o rei incluso se parteu o cu da risa coa caricatura da portada.

A min dame un pouco de pena todo isto, e creo que isto é soamente o principio. Haberá que ter coidado co que se di e a quen se lle di. Eu, por se acaso, non lle direi a naide que son "un rojo", non vaia a ser que para a semana que ven teña á garda civil na miña casa debido a aljún chivatazo daljún e me leven preso por falar en contra da relixión e da monarquía...

chuzame

Quedeime bastante abraiado cando lin esta noticia , pa mexar e non botar jota!

Resulta que agora os xoves cristians do reino unido teñen unha maneira de expresar a sua fe un tanto peculiar. Consiste en levar un anel que representa dita fe, e ademáis queren expresar así a sua idea de chegar virxe ó matrimonio. Ata aquí non é difícil de aceptar, cada un exprésase como quere sempre que non faja mal a ninguén, e neste caso non fan mal a naide.

O que resulta duro de creer é o seguinte: resulta que os colexios non queren que os xoves leven este anel porque non é un símbolo relixioso, e ademáis infrinxe as normas que regulan a forma de vestir nos mesmos. Entón o que esta nena (dame a mín na cachola que detrás dela andan peixes máis jordos) denuncia é que non lle deixan expresar a sua opción relixiosa libremente, e compara isto do anel  con velo das musulmanas ou o turbante dos "sijs". Como xa tíñamos pouca polémica por isto, ala, invéntome un anel da virxinidade e convírtoo nun símbolo relixioso cristián. Moi desesperados deben de andar para tratar de gañar adeptos facéndose as víctimas agora...

Pois digo eu, estes monicreques que, xeneración tras xeneración, andiveron a prohibir todo tipo de cousas que non foran cos seus intereses, téñeno ben merecido. Agora saben o que é ser rechazado por pensar diferente ou actuar diferente, e iso que o caso non é para tanto, pero xa se sabe, algunha cousa han de facer, porque ven cada día que  o chiringuito estáselles a ir a pique, e a desesperación por seguir vivindo do conto fai que alguén invente cousas coma estas.

 En fin, pola miña parte, síntoo pola amiga injlesa (porque o de chegar virxe ó matrimonio pénsao agora con 16 anos, vexamos cando teña 18 ou 19... sen comentarios) pero alégrome moito de ver a esta xente nestos "berenjenales", xa sabedes "al pan pan y al vino vino".

chuzame

       Para aljúns habitantes do pais chamado España (noutros tempos unha "grande y libre"), hoxe é un día a celebrar, xa que hai exactamente 71 anos que deu comezo a Guerra Civil española, que ía durar os seus 3 longos anos, e con ela o fin da II República, dando lugar con iso ós anos máis penosos na historia deste pais.

Así pois, naquel día os protagonistas foron os avos dos que hoxe están a criticar o mal que vai o pais dirixido polo incompetente goberno socialista (non din roxos de merda porque ainda lles queda un pouco de educación, pero tempo ó tempo). Tamén estarán de celebración aqueles que, no nome de deus, reclaman o seu dereito e poder para facer o que lles veña en gana e xa de paso ter máis cartos para indemnizar a miles de familias que destrozaron abusando sexualmente dos seus fillos e fillas.

Tamén haberá un pequeno (pero non por iso hai que deixalos olvidados) grupo de persoas que celebren o día de hoxe como o comezo, hai 71 anos, da etapa máis gloriosa do pais, según eles claro. Eses que abren a palma da sua man e alzan o brazo "cara el sol" cantando e añorando ó que foi o seu lider, aquel home de medio metro cheo de odio, que facía o imposible (e máis) por foder (no mal sentido da palabra) á xente que non comuljaba co que el quería impoñer.

Eu son demasiado novo e nacín xusto un ano despois do nacemento da constitución española. Así pois non poido opinar moito sobre a dictadura, pero para iso están os libros. E os libros, e algunha xente que si viviu nesa época, non me contan nada bo sobre esa España "grande y libre", que más ben era pequerrecha e bastante limitada no que a liberdades se refire, ou non se se mira dende o punto de vista do enano cabrón (refírome a Franco, non ó seu parente do bigote que aínda aguantamos nestes días), el era libre para facer o que lle dera a santa gaña.

Polo tanto, hoxe non é un bo día para recordar, xa que España foi atacada e con iso a liberdade das persoas. O pais foi cambiado totalmente, de arriba a abaixo, e ainda hoxe en día estamos a sufrir as consecuencias de ese cambio: clero, monarquía, PP,... Só nos queda manter vivos os recordos (quen os teña) de tempos mellores e a ilusión por un cambio de rumbo, a ilusión de vivir noutro tipo de réxime. A mín dame no peito que eu non vivirei tanto como para velo, non porque non queira senón porque creo que o tema vai para largo.

Saúde e República!

chuzame

Madre Patria,
los brazos enlazados
en señal de paz,
y en alto nuestra voz.Todos tus hijos
al pie de la bandera
y en la libertad
de la Constitución.
(bis)

Pois si, e aquí está a letra (tan añorada por algúns) do himno español. A partir de agora, o orgullo de "la roja" xa ten o que desexaba, aljo que cantar mentras poñen a sua man no peito e miran apampados ás nubes. Xa non hai nada que envexar ós franceses ou italianos, tan ben que pintaban na tele cantando os seus respectivos himnos, todos contentos eles e cheos de orjullo, mentras os aficionados españois veña a vocear "lala lala lalalalalala lalala .....". Pois agora non se queixarán!

A pena de todo isto e que da pé a unha razón pola que discutir entre PP e PSOE, xa estou vendo a aljúns... que se a palabra patria, que se a constitución, que se non se menciona a deus, tampouco a monarquía (ollo!, isto e un pequeno paso para obter de novo a república!)... Non é por nada, pero cantos menos motivos se lle dean a estes dous para enfrentarse, máis tranquiliños dormiremos o resto!

Persoalmente, a min no me gusta a letra, e preferiría as outras duas opcións: a primeira a de toda a vida, "lala lala lalala lalala....", moito máis doado e cada un podía interpretala como lle viñese en gana; a segunda e o himno que xa tiñamos, o Himno de Riego, pero bueno, pa gustos colores (e mellor a tricolor, xa postos!)

Xa dito de paso, coa vara que dan con isto da letra para o himno fíxosenos olvidar a canción do verán! "la barbacoa", "mueve tu cucu" ou "mami que será lo que tiene el negro"... o bo que teñen, á diferencia do dichoso himno, é que desaparecen nada máis acabar o verán... o himno sen embargo... dame a min que imos ter que roelo durante un tempo.

P.D.  Os galegos podemos seguir co noso querido Breogan, tíñamos letra para o himno antes que a selección española... o malo é que ainda non temos selección galega... Selección galega xa!

chuzame